شعور آب, دکانی تازه برای عوام فریبی سودجویان از شبه علم

توضیح: برای دوستانی که به فیس بوک سر می زنند, پیشنهاد میکنم پیج “ستاد مبارزه با چرندیات” را به لیست پیجهایشان اضافه کنند. مطلبی که در اینجا می آید از این پیج گرفته شده است. گفتنی است پیج یادشده درباره هر شایعه ای که بین مردم رواج می یابد, تحقیق میکند؛ از جمله این موارد, عکسی ماهواره ای از “شهرک اکباتان” بود که مردم میگفتند از آسمان به شکل “جاوید شاه” دیده می شود؛ در حالی که ادمین های این صفحه ثابت کردند, چنین نیست!

از نتایج جالبی که خواندن مطالب این صفحه (page) به شما می دهد, این است که چقدر مردم ما به باور شایعات بیشتر علاقه دارند, تا حقایق!

و چقدر جای تحقیق و بررسی در آموزه های ما خالی است.

مطلبی که در پی می آید, به این دلیل در سایت “نجات از حلقه” کار شده که در کلاسهای حلقه بحث “شعور آب” یکی از بحث های محوری و کلیدی است و زیاد به آن استناد میشود؛ چراکه مسترها گمان میکنند, مساله “شعور آب” خیلی از تئوری های عرفان حلقه را توضیح میدهد. اینک توجه شما را به مطالعه این مطلب جلب میکنم (م. گلباز):


تاریخچه:

ماسارو ایموتو (معروف به دکتر ایموتو) در سال ۱۹۴۳ در یوکوهاما ژاپن متولد شد و سپس در ۱۹۸۶ در دانشگاه همان شهر با مدرک روابط بین‌الملل (لیسانس) فارغ‌التحصیل شد. او حدود ۱۰ سال بعد از موسسه‌ای در هند مدرکی تحت عنوان “دکترای درمان جایگزین” دریافت کرد و سپس بر بلورهای یخ متمرکز شد و عاقبت در کتابش تئوری شعور آب را مطرح کرد. تئوری که مدعی است بلورهای آب دارای شعور هستند و نسبت به کلمات خوب، موسیقی و زیبایی، بلورهای زیبا و نسبت به کلمات زشت و خشن بلورهای زشت تشکیل می دهند:

http://www.masaru-emoto.net/english/emoto.html

تئوری او به شدت در میان عامه رواج یافت و هر آیین و مسلک از آن استفاده خاص خود را برده و می برد. در ایران نیز افرادی چون “دکتر(؟) فرهنگ” بر این باور اصرار ورزیده و از آن کسب معاش می‌کنند. ایموتو پس از مدتی در سایت خود سفارش قبول کرد. به این شکل که شما نامی انتخابی خود را بر شیشه ای از آب چسبانیده و ارسال می‌کنید و درخواست عکس بلور تشکیل شده از آن را می‌دهید. این عکس ها بین ۵۵ تا ۱۵۵ هزار ین ژاپن برای شما هزینه دارد:

http://www.masaru-emoto.net/english/how-to-order-water-photographs.html

بررسی موضوعی:
در مورد دکتر ایموتو و ادعایش موارد متعددی مطرح شده که به یکایک آن خواهیم پرداخت:

۱- هیچ سازمان یا گروه آکادمیک معتبری گفته های اورا تایید نکرده و جدی نمی‌گیرند. دلیل آن این است که آن را به شدت شبه علمی می دانند و نه علمی. آزمایش‌های او غیرقابل تکرار و انتخابی است و مبناهای علمی را دنبال نمی‌کند. استفاده ابزاری او از نام علم برای توجیه متافیزیک جامعه علمی را از گفتگو با او باز داشته است:

http://www.chem1.com/CQ/clusqk.html

http://www.redorbit.com/news/science/1144934/masaru_emotos_wonderful_world_of_water/

۲- خود ایموتو هیچگاه ادعای علمی یا دینی بودن ادعایش را نکرده است. او در سایتش نوشته:

the photograph of crystals is neither science nor religion

http://www.masaru-emoto.net/english/water-crystal.html

۳- مدرک ایموتو نیز مثل بسیاری از مدعیان داخلی درمان‌های جایگزین کشورمان (فرادرمانی/هومیوپاتی و..) از دانشگاهی نامعلوم و بی ارزش اخذ شده است. با مراجعه به سایت این دانشگاه می‌بینید که می‌توان با مبلغ ۱۷۵۰۰ روپیه یک مدرک قاب شده “دکترای درمان جایگزین” [منظور همان طب مکمل است] اخذ کرد:

http://openuniversitymumbai.webs.com/

۴- چرا نام شبه‌علم برای آن مناسب است؟ عرفان کسرایی در سایت هوپا در مورد این ادعا و رد این آزمون مطالب مفیدی نوشته که اصل آن بر شبه‌علمی بودن این آزمون ایموتو استوار است:

http://bit.ly/114LbAi

ما نیز در سایت گمانه روش شناخت علم از شبه‌علم را توضیح داده ایم:

http://www.gomaneh.com/?p=988

**نکته مهم: مسئله مهم‌تر اما شاید دقت به این نکته ظریف باشد که آزمون ایموتو تنها نقاط دوسوی ماجرا را هدف قرار داده اند. در واقع نظریه ایموتو تنها بر شعور آب در نیکی های مشخص و زشتی های مبرهن استوار است. مثلاً بلورهای او شیطان را از خدا تشخیص داده اند یا موسیقی را از سخنرانی هیتلر در باب کشتار. این سیاه سفید بودن آزمایش او را به شدت انتخابی و غیرعلمی میکند. آیا بلورهای ذیشعور او می توانند راهنمای ما در شناخت نقاط خاکستری باشند؟ مثلاً می توانند در مورد شیعه و سنی، مسیحی و مسلمان، دیکتاتورها و قدیس‌های معاصر نظر بدهند؟! آیا می توان “استخاره یخ” گرفت و بر اساس بلور تصمیم های مهم و حیاتی گرفت؟!

همه این سوالات را باید از “شاهین فرهنگ” پرسید، او که مدعی ست همه کائنات را در ذره آب کشف کرده و شاهدش دکتر ایموتوست و صد البته ایشان هم مثل همه مدعیان یافتن “راز خوشبختی و موفقیت” کیسه ای دوخته به غایت بزرگ که در وانفسای بیسوادی، کمبود مطالعه و نبود متولی پیگیر، در حال پر کردن آن از مال مردم گرفتار و در آرزوی خوشبختی‌ست:

http://kht.ir/

پ‌ن: من نیمی از عمرم را در سفر بوده ام، انسان های خوشبخت و موفق فراوانی را می‌شناسم، همه آنها از راه تلاش و کسب دانش موفق شده اند. راه میانبر یا خارج از این حیطه وجود ندارد که اگر داشت شاهین فرهنگ و امثالهم جای بافتن این لاطائلات برای عوام ایرانی عکسشان هر سال بر مجله فوربس به عنوان خوشبخت‌ترین و موفق‌ترین‌های دنیا حک می‌شد!

 
نویسنده: ادمین ۱۳ پیج “ستاد مبارزه با چرندیات” در فیس بوک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.